Οι Μάικο σε ορισμένες περιοχές του Κιότο μπορεί να φορούν πολύ περισσότερα, ποικίλλοντας τα χτενίσματα από την προετοιμασία μέχρι την αποφοίτηση μιας καλής γκέισας. Υπάρχουν πέντε άλλα χτενίσματα που φοράει μια καλή γκέισα, και τα οποία σηματοδοτούν το διαφορετικό επίπεδο της μαθητείας της. Τα νεότερα χτενίσματα των μάικο, που χρησιμοποιούν τα ίδια τα μαλλιά του μαθητευόμενου, γίνονται πιο φαρδιά, τοποθετούνται ψηλότερα μέχρι το κεφάλι και μπορούν να είναι μικρότερα συνολικά. Είτε οι γκέισες μπορούν να φορούν don hakata-ori obi το καλοκαίρι, οι γκέισες της Φουκουόκα – από όπου προέρχεται η πετσέτα – μπορούν να τη φορούν όλο το χρόνο.
Αν και όχι, οι γκέισες προσφέρουν προς το παρόν ένα εύρος δραστηριοτήτων που μπορούν να κρατηθούν εύκολα από τους κατοίκους, ιδιαίτερα στο Κιότο. Παρόλο που ζουν τώρα στο φρέσκο okiya, οι maiko και οι γκέισες θα διασκεδάζουν τους επισκέπτες σε ένα τσαγερί, το οποίο έχει στηθεί στο okaasan. Αμέσως μετά την αποφοίτησή τους, μια επιτυχημένη γκέισα μπορεί να θέλει να ζήσει στο σπίτι της μέσα στο hanamachi έξω από το okiya, αν και κάποιοι μπορεί να θέλουν ακόμα να ζουν. Παρόλο που το να κοιμάται με μέλη απαγορεύεται για τις γκέισες, η πρακτική του "mizuage" δεν ήταν εντελώς ασυνήθιστη στο παρελθόν. Πολλές πρώην περιοχές yukaku αποτελούσαν το hanamachi, ή περιοχές γκέισας. Σήμερα, έως και οι μισές από τις γκέισες των Ιαπώνων ζουν και εργάζονται στο Κιότο, αν και εξακολουθούν να υπάρχουν αρκετές περιοχές γκέισας στο Τόκιο, την Καναζάβα, τη Νιιγκάτα και το Χατσιότζι.
Είτε οι εταίρες (κατ' επέκταση, οι πόρνες) έχουν φημιστεί με χιούμορ για την αφοσίωσή https://betriot-gr.com/ τους στον καταναλωτή που τις ξοδεύει για τη νύχτα, μια γκέισα υποστηρίζει τους προστάτες της και προστατεύει τα συμφέροντά τους, με τον σεβασμό της γυναίκας να θεωρείται καλύτερος από την υποστήριξη της γυναίκας για να της δώσει τα χρήματά της. Συνήθως, τα mizuage για να έχουν maiko είναι μια τροποποίηση του στυλ μαλλιών που συμβόλιζε το δεύτερο βήμα της νέας κοπέλας για να αποκτήσει μια καλή γκέισα. Δεν έχουν όλες οι ομάδες γκέισας βιώσει το νέο τελετουργικό μακριά από την προσφορά της παρθενίας. Στην πραγματικότητα, πολλοί το αποθαρρύνουν. Για παράδειγμα, στην περιοχή Kamaishi πριν από τη μάχη, οι γκέισες έχουν εκπαιδευτεί αποκλειστικά και, όπως μπορείτε να δείτε, δεν υπάρχει τρόπος ζωής "Mizuage". Οι ανέντιμοι κάτοικοι της okiya συχνά προωθούν την παρθενία ενός ένθερμου μαθητευόμενου σε διάφορα άτομα, χρεώνοντας ολόκληρη την προμήθεια για τον εαυτό τους από τα απομεινάρια ενός ένθερμου μαθητευόμενου.
- Στο Κιότο, έχουν αναδυθεί διαφορετικά hanamachi – γνωστά ως gokagai (κυριολεκτικά «πέντε» hanamachi) – ενώ τα hanamachi κατατάσσονται σε ιδιωτικές κατηγορίες.
- Όσοι αναζητούν μια κοινωνία γκέισας θα πρέπει να κατανοήσουν ότι πολλές γνήσιες συναντήσεις παραμένουν προσωπικές.
- Η ξεχωριστή φυσική τους εμφάνιση χαρακτηρίζεται από πολλή ώρα, όπως κιμονό, συμβατικά χτενίσματα και θα δημιουργήσετε oshiroi και πάνω.
- Εδώ θα ανακαλύψουν ένα μεγάλο είδος συμπεριφορών, χορών ή άλλων παραστάσεων.
- Στο παρελθόν, ορισμένες γκέισες εξυπηρετούνταν οικονομικά από τους προστάτες που ονομάζονταν «ντάνα». Μια εξαιρετική δημιουργία ντάνα αγόραζε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μιας σπουδαίας γκέισας, καθώς και τα φορέματά της, τα πολύτιμα κοσμήματά της και το κόστος διαβίωσης.
Τα περισσότερα άλλα hanamachi διατηρούν επίσης κοινωνικούς χορούς, όπως και ιδιαίτερα στο Τόκιο, αλλά έχουν λιγότερες παραστάσεις. Όλα τα hanamachi του Κιότο διοργανώνουν τέτοιους χορούς ετησίως (κυρίως την άνοιξη, που σας καλούν μόνο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού), σε σχέση με την έκθεση του Κιότο από το 1872, και υπάρχουν πολλές παραστάσεις, με χαμηλότερες τιμές εισιτηρίων, που κυμαίνονται από 1500 έως 7000 ¥ – οι θέσεις υψηλής ταχύτητας περιλαμβάνουν μια προτεινόμενη τελετή τσαγιού (ποτό και wagashi φτιαγμένο από maiko) πριν από την παράσταση. Η πιο αξιοσημείωτη μορφή του είναι οι κοινωνικοί χοροί, αλλιώς odori (ουσιαστικά γραμμένοι στην παραδοσιακή ορθογραφία kana από το をどり, αντί για το σύγχρονο おどり), που περιλαμβάνουν maiko και γκέισα. Προερχόμενο από την Ασία από την εποχή του sanxian, μεταφέρθηκε στην Ιαπωνία πρώτα από την Κορέα και τις χώρες Ryukyu τη δεκαετία του 1560, αποκτώντας την τελευταία τους μορφή τον περασμένο αιώνα.
Ιαπωνική μόδα: Ανδρικά και γυναικεία στυλ της δεκαετίας του 1970 για να σας βοηθήσουν σήμερα
Το να τον/την κυνηγάτε από τους δρόμους για να βγάλετε φωτογραφίες που θα τον/την διακόπτουν οπουδήποτε μεταξύ των επισκέψεων θεωρείται βαθιά ασέβεια. Για τους περισσότερους ανθρώπους, μια ενημερωμένη εισαγωγή στην κουλτούρα των γκέισα γίνεται μέσω πιστοποιημένων παραστάσεων, τσαγιού, πολιτιστικού φαγητού ή εποχιακών μετακομίσεων που διοργανώνονται για την οικογένειά σας. Το Κιότο εξακολουθεί να είναι το αξιόπιστο μέρος για να γνωρίσουν οι άνθρωποι την κουλτούρα των γκέισα μέσω κοινωνικών χορευτικών παραστάσεων, εποχιακών εκδηλώσεων και οργανωμένων πολιτιστικών εμπειριών. Όσοι αναζητούν κοινότητα γκέισας πρέπει να γνωρίζουν ότι πολλές αυθεντικές εκδηλώσεις είναι ακόμα προσωπικές. Η συνεχής συνέχεια εμπίπτει στο γιατί η κουλτούρα των γκέισα δεν είναι το ίδιο με ένα μουσειακό έκθεμα ή μια ανακατασκευασμένη τουριστική έλξη.
Μέχρι το τέλος της 19ης χιλιετίας, οι εταίρες δεν κατείχαν πλέον την νεότερη διασημότητα που είχαν κάποτε. Υπήρχαν πολλές κατηγορίες και βαθμίδες που διαφοροποιούνταν από τις γκέισες, αν και μερικές ήταν καθομιλουμένες ή πιο κοντά σε γλωσσικά αστεία παρατσούκλια παρά σε απλές βαθμίδες. Από πολλές, οι τελευταίες μόδες που αποδόθηκαν στις γκέισες αργότερα έγιναν ευρέως γνωστές, με μερικές να συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Η νέα ένδυση haori από τις γυναίκες, όπως για παράδειγμα, έγινε από τις γκέισες στο hanamachi του Τόκιο μακριά από το Fukagawa στις αρχές του 1800.
Παίζοντας αυθεντικά την κοινότητα των γκέισα, καθοδηγώντας λόγω νόμιμης προσφοράς που περιλαμβάνει εξαρτώμενες πολιτιστικές ομάδες, διαφορετικά καλύτερα αποφεύγεται η διαμονή. Η έρευνα της Ιαπωνικής Εθνικής Τουριστικής Ομάδας (JNTO) δείχνει ότι οι περιοχές των γκέισας δημιουργούν υψηλά τουριστικά έσοδα. Τα καθημερινά προγράμματα τείνουν να περιλαμβάνουν ημερήσια μαθήματα στις παραδοσιακές τέχνες, μεσημεριανή προπόνηση και μερικές βραδινές παραστάσεις από τα ochaya (τσαγερί) ή αποκλειστικά δείπνα. Είναι ενσαρκώσεις του τρόπου ζωής από τις πολιτιστικές μνήμες.» Αυτή η οπτική υπογραμμίζει πώς οι γκέισες λειτουργούν ως καλλιτέχνες – είναι φύλακες του ιαπωνικού κοινωνικού ονόματος. Η μεταπολεμική αμερικανική καριέρα διατάραξε την παραδοσιακή κουλτούρα, είναι καλύτερο από πολλά να σκεφτεί κανείς ότι η κουλτούρα των γκέισας θα εξαφανιστεί εντελώς. Η νέα κουλτούρα των γκέισα εμφανίστηκε στην Ιαπωνία της 18ης χιλιετίας, αρχικά ως οι άνθρωποι που διασκεδάζουν και ονομάζονταν «taikomochi» και έκαναν τις λαϊκές συγκεντρώσεις.